आठवड्यातील कविता: ॲन फिंच, काउंटेस ऑफ विंचिलसी यांची माफी | कविता

क्षमायाचना

‘हे खरे आहे, मी लिहितो; आणि कोणत्या नियमाने मला सांगा
मला एकटाच मूर्ख खेळायला मनाई आहे,
ग्रोव्ह्ज द्वारे अनुसरण करण्यासाठी एक भटक्या संगीत
आणि माझ्या सुखांसाठी खोटी कल्पना निवडायची?
माझ्या लेखणीत दोष का धरावा,
मायरा तिचा चेहरा रंगवत असताना, विचार रंगविण्यासाठी?
लामिया टू मॅनली बंपर उडत असताना,
आणि उधार घेतलेले आत्मे तिच्या डोळ्यांत चमकतात,
ती माझ्यात का असावी इतकी व्यर्थ गोष्ट
कवितेने तापवायचा माझा मेंदू?

पण मी आजारी लिहितो, आणि म्हणून सहन केले पाहिजे.
फ्लाविया आता तिच्या चाळीसाव्या वर्षी थांबते का?
प्रत्येक ठिकाणी तो चेहरा दिसावा
जे पंधरा वाजता सर्व शहराने नाकारले?
प्रत्येक स्त्रीला तिची कमजोरी असते; माझे खरेच
यशस्वी होण्यासाठी हताश असूनही लिहायचे आहे.
किंवा पुरुषांना हे इतके सोपे नाही;
बऱ्याच कामांमध्ये बुद्धी भरपूर असते
(स्वर्गाशी आपला पहिला भंग झाल्यापासून सर्व इतके दुर्बल आहेत)
माफ करावे तितके कौतुक करावे तितके कमी आहे.

या आठवड्यात ॲन फिंच, विंचिलसीची काउंटेस (१६६१-१७२०) यांची पुनर्भेट आहे, जिची अ नॉटर्नल रिव्हरी होती काही वर्षांपूर्वी येथे वैशिष्ट्यीकृत. फिंच हा एक बहुमुखी कवी होता ज्यांच्या प्रतिभेने व्यंग्यांसह विविध प्रकार आणि शैलींचा स्वीकार केला. द अपोलॉजीमध्ये, तिने तिच्या काळातील स्त्री कवीसाठी आवश्यक सामग्री काय होती हे अतिशय स्पष्टपणे हाताळले: कवितेचा पुरुष व्यवसाय सराव करण्याच्या तिच्या धाडसाचा बचाव.

कविता, अगदी घट्ट रचलेली वीर जोडेस्वत: ची थट्टा करणाऱ्या प्रवेशाने सुरुवात होते “‘हे खरे आहे, मी लिहितो’, आणि ती कवी असल्याचा दावा करत पुढे जाते – “मूर्ख खेळण्यासाठी” दिसणारी एक कल्पनारम्य व्यक्तिरेखा आणि सुंदर खेडूत वातावरणात म्युझिकचा पाठपुरावा करत आहे. हे विडंबनात्मक चित्रण “भांडवली कल्पना” या संकल्पनेने मनोरंजक बनवले आहे. वाक्यांश मिथक नाकारतो: स्त्रियांसह कवी कल्पनाशक्ती आणि विचार करण्यास सक्षम आहेत आणि त्या आव्हानांचा आनंद घेतात. फिंचने कलेवर आणि तिच्या गांभीर्याचा दावा केला आहे, आणि तिच्या “सुख” – “सुख” म्हणजे स्त्रियांच्या क्षमता कमी होण्याच्या दृष्टीकोनातून सवलत आहे.

फिंचचा मुद्दा मांडण्यासाठी महिला पात्रांच्या जोडीला बोलावण्यात आले आहे: मायरा, जी “विचार” ऐवजी “तिचा चेहरा रंगवते” आणि लामिया, जी तिची प्रेरणा “मॅनली बंपर” पासून प्रेरणा घेते असे दिसते. मायरा ही फुलके ग्रेव्हिलमध्ये नकार देणारी प्रियकर आहे सेलिका 22; लामिया कदाचित लिबियाची राणी असावी.

काउंटेसच्या मैत्रीच्या वर्तुळातील जिवंत स्त्रियांच्या वेषात हे तेजस्वी, थोडक्यात उद्‌भवलेले आकडे आहेत का हे जाणून घेणे मनोरंजक ठरेल.

मायरा आणि लामियाच्या विपरीत, कवितेच्या दुसऱ्या श्लोकात फ्लॅव्हियाला फिंचची जवळची मैत्रीण म्हणून ओळखले जाते. कॅथरीन फ्लेमिंग. स्वत: ची अवमूल्यन करणाऱ्या पहिल्या ओळीनंतर, फ्लॅव्हियाला फिंचला यश नसतानाही लिहिणे सुरू ठेवल्याबद्दल तिच्या युक्तिवादात मदत करण्यासाठी बोलावले जाते. एका स्त्रीबद्दलचा विध्वंसक विनोद, वयाच्या 40 व्या वर्षी आत्मविश्वासाने दृश्यमान होता, “ऑल द टाउन” द्वारे तिला तरुणपणात काढून टाकल्यानंतरही, दोन जवळच्या मित्रांना शेअर करण्यात आनंद वाटेल यात शंका नाही.

त्या काळातील महिला लेखिकांसाठी श्लोकाचा प्रयत्न करताना त्यांच्या नम्रता आणि धैर्याची भावना व्यक्त करण्यासाठी एक संमेलन असताना, फिंचने अयशस्वी कारकीर्द आणि खराब कौशल्याचा माफीचा संदर्भ पूर्णपणे गांभीर्याने घेतला जाऊ शकत नाही. त्याच वेळी, ते पूर्णपणे डिसमिस केले जाऊ शकत नाहीत. ती तिच्या समर्थकांशिवाय नव्हती आणि तिचा नवरा हेनेज फिंचच्या प्रोत्साहनाचा तिला फायदा झाला. तिची पिंडारिक ओड द स्लीन 1701 मध्ये गिल्डनच्या मिसेलॅनीमध्ये प्रकाशित झाली होती आणि तिच्या कविता संग्रहात, ज्यामध्ये 1713 मध्ये एक शोकांतिका नाटकाचा समावेश होता, परंतु तिच्या कार्याला तिच्या हयातीत जेवढे दृश्यमानता मिळाली होती, त्यापेक्षा कितीतरी पटीने अधिक पात्र होते आणि पुरुष साहित्यिक प्रतिष्ठानकडून मिळालेल्या स्वागतामुळे तिचे लेखक कधीकधी दंग झाले असावेत.

माफीचा शेवट मर्दानी कर्तृत्वाच्या विरोधात जोरदार जोर देऊन होतो, तर फिंच समतोल राखण्याची भावना प्रदर्शित करतो. तिचे अंतिम क्वाट्रेन घोषित करते की, “आमचा स्वर्गाशी पहिला भंग” (पतन) मानवी प्रजातींमध्ये अपूर्णता आणल्यामुळे, पुरुष बुद्धी देखील कार्य करते ज्यामध्ये “माफ करण्यापेक्षा कौतुक करावे तितके कमी आहे”. तिची टीका जाणीवपूर्वक स्वत: ची प्रशंसा करणाऱ्या तरुण लेखकांपुरती मर्यादित ठेवून, शहराबद्दल, बुद्धिमत्ता, ती कदाचित खूप कठोर निर्णय घेत नसेल.

अपोलॉजी ही 1702 च्या फोल्गर हस्तलिखिताची सुरुवातीची कविता आहे असे दिसते. मी मजकूरावर आधारित आहे. कवितेची आधुनिक आवृत्तीदुसऱ्या श्लोकाच्या आठव्या ओळीत थोडासा बदल वगळता, जेथे, तालाच्या फायद्यासाठी, मी “सम” चे स्पेलिंग “e’vn” वर पुनर्संचयित केले. फिंचच्या कामाच्या संग्रहात मूळ वाचले जाऊ शकते येथे.