हॉबिटमध्ये केट ब्लँचेटने जवळपास दुसऱ्या लॉर्ड ऑफ द रिंग्जची भूमिका साकारली होती

पीटर जॅक्सनचा “द लॉर्ड ऑफ द रिंग्ज” एका अविस्मरणीय कथनाने उघडतो. लेडी गॅलाड्रिएल (केट ब्लँचेट) वन रिंगचा रक्ताने भिजलेला इतिहास, सॉरॉनचा उदय आणि (कथित) पतन आणि अखेरीस अंगठीने शायरपर्यंत कसा पोहोचला हे सांगण्यापूर्वी अंशतः एल्विशमध्ये बोलते. ब्लँचेटचा संमोहन आवाज जॅक्सनच्या JRR टॉल्कीनच्या महाकाव्य गाथेच्या अर्थ लावण्यासाठी ताबडतोब टोन सेट करतो, एक अनिवार्य लॉर ड्रॉप सारखा आवाज न करता महत्त्वपूर्ण संदर्भ प्रदान करतो. नंतर, गॅलाड्रिएल कृपापूर्वक रिंगच्या शीर्षक फेलोशिपचे आयोजन करते आणि फ्रोडो (एलिजा वुड) ची स्वतःची दूषित प्रतिमा प्रक्षेपित करताना चाचणी करते, जी आहे “लॉर्ड ऑफ द रिंग्ज” त्रयीमधील सर्वात भयानक दृश्यांपैकी एक.

गॅलाड्रिएलला जॅक्सनच्या ट्रायॉलॉजीमध्ये (आणि “द हॉबिट” चित्रपट) मर्यादित स्क्रीनटाइम मिळत असताना, आम्ही शकलो असतो फ्रँचायझीमध्ये ब्लँचेटने दुसरे पात्र साकारण्यासाठी काही अतिरिक्त मिनिटे दिली. प्रति एम्पायरचा नवीनतम वर्धापन दिन अंक “द लॉर्ड ऑफ द रिंग्ज” साठी, ब्लँचेटला देखील बौनेची भूमिका करायची होती, परंतु शेड्यूलिंग संघर्षांमुळे गोष्टी पूर्ण झाल्या नाहीत:

“जेव्हा ते ‘द हॉबिट’ करणार होते, तेव्हा मी पीटला फोन केला [Jackson] उठून म्हणाला, ‘हे बघ, मला माहीत आहे की ती पुस्तकात नाही, पण मी आत्ताच येऊन हँग आउट करीन आणि स्क्रिप्ट धरून ठेवेन.’ मी माझे थोडे थोडे करण्यासाठी एक किंवा अधिक आठवडा परत गेलो. मग मी म्हणालो, ‘मी बटू खेळू शकतो का?’ पीट म्हणाला, ‘हो: एक मेजवानी दृश्य आहे, आणि मी त्यात असणार आहे, आणि तू माझी पत्नी होऊ शकतेस.’ मला वाटतं की मी ऑस्ट्रेलियात नाटक किंवा काहीतरी करत होतो आणि ते होऊ शकत नाही. परंतु हे पीट आणि त्याच्या सहकार्यांचे इतके प्रतीक आहे की जर कोणाला कल्पना असेल तर तो ती पूर्णपणे अंतर्भूत करेल.”

बौना कॅमिओ घडला नाही ही लाजिरवाणी गोष्ट आहे, परंतु जॅक्सनचा सर्जनशील मोकळेपणा त्याच्या कामाच्या सहयोगी स्वरूपाबद्दल खंड बोलतो.

ब्लँचेटने हा किस्सा आधी सांगितला आहे, विशेषत: पुरुष नायक असलेल्या कल्पनारम्य सेटिंगमध्ये आणखी एक स्त्री पात्र साकारण्याची इच्छा असल्याच्या संदर्भात. मार्क मॅरॉनच्या डब्ल्यूटीएफ पॉडकास्टवर (मार्गे इंडीवायर):

“माझ्यासाठी, ते [the role] सुपर जलद होते. टॉल्किनच्या विश्वात फारशी पिल्ले नाहीत. मला ते खूप आवडले आणि मी पीटर आणि फ्रॅनला सांगितले [Walsh]ते भरपूर बौने सह मेजवानी देखावा करत होते. मला नेहमी दाढीवाल्या बाईची भूमिका करायची होती, म्हणून मी त्यांना विचारले, ‘जेव्हा तुम्ही बौनांच्या मेजवानीच्या टेबलावर बसता तेव्हा मी तुमची केसाळ पत्नी असू शकते का?’ अर्थात, वेळ बदलल्यामुळे मी करू शकलो नाही […] माझ्यासाठी, गॅलाड्रिएल, ते फक्त तीन आठवडे होते.”

आता, जॅक्सनला स्त्रोत सामग्रीमधून कॅरेक्टर आर्क्स कंडेन्सिंग केल्याबद्दल दोष देणे कठीण आहे, प्रथम स्थानावर अशा प्रिय साहित्याचे रुपांतर करण्याचा प्रयत्न किती कठीण होता हे लक्षात घेता. त्यासाठी, “द फेलोशिप ऑफ द रिंग” हे मूळ “लॉर्ड ऑफ द रिंग्ज” पुस्तकांचे सर्वोत्तम रूपांतर आहे.त्याच्या अनेक त्रुटी असूनही.

हे देखील लक्षात घेण्यासारखे आहे की स्त्रोत सामग्रीकडे जॅक्सनच्या दृष्टीकोनाने ओळीच्या खाली वेगळ्या रूपांतरांसाठी मार्ग मोकळा करण्यात मदत केली, जसे की “द रिंग्ज ऑफ पॉवर,” जी गॅलाड्रिलला अशा प्रकारची सदोष महिला नायक म्हणून सादर करते ज्याला अधिक कल्पनारम्य आवश्यक आहे. टेलिव्हिजन मालिकेच्या व्यक्तिरेखेचे ​​स्पष्टीकरण देण्याच्या आजूबाजूला बऱ्यापैकी प्रवचन असले तरी, ते अपेक्षा मोडून काढण्याचे धाडस करते आणि गॅलाड्रिएलच्या विकसित होत असलेल्या नैतिकतेमध्ये जोडलेली गुंतागुंत निर्माण करते.

येथे एकच खेदजनक वस्तुस्थिती अशी आहे की आम्ही जॅक्सन आणि ब्लँचेट या बौने जोडप्याच्या भूमिकेत असलेल्या “हॉबिट” मेजवानीच्या दृश्यात लुटले गेले होते, जे निःसंशयपणे गौरवशाली ठरले असते.