अहो, गुड मॉर्निंग, कसे आहात? मार्टिना हेफ्टर द्वारे पुनरावलोकन – जर्मनीमधील एक हिट जो इंग्रजीमध्ये सपाट आहे | पुस्तके

एमआर्टिना हेफ्टर्स हे, गुड मॉर्निंग, कसे आहात? जर्मन साहित्यिक वर्तुळात बरेच वाद निर्माण झाले आहेत. याने 2024 मध्ये देशातील सर्वात प्रभावशाली फिक्शन पुरस्कार जिंकला आणि पटकन 80,000 प्रती विकल्या. परंतु समीक्षकांची विभागणी केली गेली: डाय झीटने पुस्तकाच्या मोहक शक्तीची तुलना त्यात दर्शविलेल्या लव्ह स्कॅमर्सशी केली, तर ड्यूशलँडफंक कुल्तुरने त्याच्या उथळ पात्रांवर आणि नीरस संवादावर टीका केली.

मी ताबडतोब या आधारावर आकर्षित झालो: एक मध्यमवयीन नृत्यांगना रोमान्स स्कॅमर्सना ट्रोल करत आहे, फक्त फोनच्या दुसऱ्या टोकाला असलेल्या नायजेरियन माणसाशी संपर्क साधण्यासाठी. जुनो ही एक नृत्यनाटिका आहे जिचे वृद्धत्व, मृत्यू आणि तिच्या शरीराच्या वेडाने तिचे व्यक्तिमत्व अपंग केले आहे. तिची कारकीर्द क्षीण झाल्यामुळे आणि तिचा बहुतेक वेळ तिच्या आजारी पती, ज्युपिटरची काळजी घेण्यात घालवल्यामुळे, तिला अर्थाची तळमळ आहे. पण ती उदास आहे, अनपेक्षित राग आणि अपराधीपणाने भरलेली आहे. सर्वत्र, तिच्या तिरस्करणीय लेन्सद्वारे, तिला क्षय आणि फसवणूक दिसते. झोप येत नाही, ती प्रेम घोटाळेबाजांना संभाषणात आमिष दाखवते. “पुढे जा आणि त्या स्त्रियांना लिहा ज्या त्या मुक्या आहेत,” ती विचार करते. “मुख्य गोष्ट अशी आहे की माझ्याकडे एक समकक्ष आहे.”

परंतु या पुरुषांना तिच्या दीर्घ, गोंधळात टाकणाऱ्या प्रतिसादांसह ती काय साध्य करण्याचा प्रयत्न करीत आहे हे अस्पष्ट आहे. ती त्यांच्याशी खेळत नाही किंवा त्यांना स्वतःच्या जाळ्यात अडकवत नाही किंवा त्यांचा वेळ वाया घालवत नाही. तिला हवे असल्याचा दावा केल्याप्रमाणे कोणतेही नाटक नाही. आणि एकतर कोणतेही संभाषण नाही, फक्त तिच्या स्वत: च्या विचित्र समस्यांबद्दल आश्चर्यचकित करणारे उद्गार. पुरुष निघून जातात. जुनोला वाटते की ती हुशार आहे.

अखेरीस ती नायजेरियातील बेनूला भेटते, ज्याला ओवेन_विल्सन२२३ असेही म्हणतात. ही मैत्री, कथेचे हृदय म्हणून तयार केलेली, कधीही जिव्हाळ्याच्या किंवा रंजकतेच्या जवळ जात नाही कारण जूनोला तिच्या वृद्धत्वाच्या शरीराच्या पलीकडे आणि हेफ्टरला त्याच्यापेक्षा कितीतरी जास्त प्रतीकात्मक वजन उचलण्याची परवानगी असलेल्या मेलान्कोलिया चित्रपटात खरोखर रस नाही.

माझी इच्छा आहे की हेफ्टरने तिच्या स्त्रोत सामग्रीमधून जुनोला उलगडण्यासाठी अधिक वेळ घेतला असता. कदाचित तिची पात्रे अजून तिच्या कल्पनेत उमलली नसतील आणि त्यांचे स्तर, विरोधाभास आणि सबटेक्स्ट लेखकाला उलगडून दाखवण्यासाठी, तिने न सांगता येणारे बरेच काही सांगितले आहे. “हे शक्य आहे की या गप्पांमध्ये ती खरी जुनो होती,” आम्हाला सांगितले जाते. किंवा “जुनोने स्वतःला विचारले की टॅटूने तिच्यासाठी एक उद्देश पूर्ण केला आहे का, ते इतर कशासाठी पर्याय आहेत का.”

बेनूसोबतच्या तिच्या रात्रीच्या गप्पांमध्ये, जूनो अनेक विषयांना स्पर्श करते: कविता, नृत्य, उत्पन्न असमानता, अन्न असुरक्षितता, नायजेरिया, परंतु ती या गोष्टींच्या पृष्ठभागाच्या चौकशीच्या पलीकडे कधीही जात नाही. आणि, नायजेरियावरील तिच्या सर्व पुस्तकांसाठी, ती बेनूला कॉन्मनपेक्षा अधिक काहीही पाहू शकत नाही. जेव्हा तो त्याच्या भविष्यासाठी त्याच्या योजना सामायिक करतो, तेव्हा तिचा पॅरानोईया त्वरित ताब्यात घेतो: तो एक दीर्घ कॉन करत असावा आणि त्याला लवकरच भांडवलाची आवश्यकता असेल.

हा नशिबात असलेला डायनॅमिक, जर त्याला विकसित आणि उलगडण्याची परवानगी दिली गेली असती, तर जूनोच्या व्यक्तिरेखेला महत्त्व दिले असते, जो स्पष्टपणे बृहस्पतिला समर्पित आहे आणि ज्याचे जीवन मनोरंजक शक्ती असंतुलनांनी भरलेले आहे. त्याऐवजी, हेफ्टर ही संधी सोडू देतो आणि जुनोच्या वृद्धत्वाकडे, गुरूचा येऊ घातलेला मृत्यू, आपल्या सर्व मृत्यूंकडे हातवारे करत राहतो. शेवटच्या चार पानांमध्ये, जूनोच्या अंतर्गत बदलाचे स्पेलिंग केले आहे – जीवन हे तालीमांबद्दल आहे, स्टेजवर नाही. की ती बेनूची मैत्रिण असू शकते. की उदासीनता नाहीशी झाली आहे, परंतु हे सर्व ओव्हरराईट आणि अधोरेखित वाटते.

येथे एक सबटेक्स्ट आहे जो कदाचित अनुवादात वाहून गेला नाही? मी एका विस्मरणीय गोऱ्या स्त्रीची तीक्ष्ण टीका वाचत आहे जिचा तिच्या सभोवतालच्या सर्वांबद्दलचा अविश्वास आणि तिच्या वृद्धत्वाबद्दल तिची घृणा यामुळे तिला खऱ्या मैत्रीच्या ऑफरकडे आंधळे केले आहे, केवळ असमान आर्थिक परिस्थितीमुळे तिला काही पैसे द्यावे लागतील? शेवटी, माझा यावर विश्वास नाही. कारण, जुनोच्या जीवनाविषयी आणि पृष्ठभागावरील विचारांबद्दल आपल्याला सर्व माहिती असूनही, तिच्या एकवचनी स्वभावाची (किंवा बेनूची) जाणीव आपल्याला होत नाही. आणि कारण मी, तिरस्करणीय पात्रांची प्रियकर आणि जुनोचे सर्व वेड सामायिक करणारी एक मध्यमवयीन स्त्री, कंटाळलो होतो. कादंबरीच्या शेवटच्या पानावरील बेनू प्रमाणे, मी तिला आधीच विसरलो आहे.