आठवड्यातील कविता: आता हिवाळ्यातील रात्री … थॉमस कॅम्पियन द्वारा | कविता

आता हिवाळ्यातील रात्री…

आता हिवाळ्याच्या रात्री मोठ्या होतात
त्यांच्या तासांची संख्या;
आणि ढग त्यांच्या वादळातून बाहेर पडतात
हवेशीर टॉवर्सवर.
आता चिमणी पेटू द्या
आणि द्राक्षारसाचे प्याले,
चांगले ट्यून केलेले शब्द आश्चर्यचकित होऊ द्या
संगती परमात्मा ।
आता पिवळे मेणाचे दिवे
मधू प्रेमाची वाट पहावी
तरूण आनंद, मुखवटे आणि दरबारी दृश्ये,
स्लीपचे लीडन स्पेल काढून टाकतात.

या वेळी चांगले वितरण करते
रसिकांच्या दीर्घ प्रवचनासह;
बऱ्याच भाषणात काही बचाव असतो,
सौंदर्य नाही पश्चात्ताप तरी.
सर्वच गोष्टी चांगल्या होत नाहीत;
काही उपाय सुरेख पायदळी;
काही गाठोडे सांगतात
काही कविता सहज वाचल्या.
उन्हाळ्यात त्याचे आनंद आहेत,
आणि हिवाळा त्याला आनंद देतो;
जरी प्रेम आणि त्याची सर्व सुखे खेळणी आहेत,
ते कंटाळवाणे रात्री कमी करतात.

थॉमस कॅम्पियन (1567-1620), कवी, संगीतकार आणि चिकित्सक, केंब्रिजमध्ये शिकत असताना एक उत्कट क्लासिकिस्ट बनले, जरी ते पदवी न घेता निघून गेले. आठवड्याची कविता पूर्वी पाहिली Catullus च्या त्याच्या अनुवादांपैकी एक. या आठवड्यात कविता हे त्याचे स्वतःचे गाणे आहे, नाऊ विंटर नाइट्स …, द थर्ड बुक ऑफ आयरेस मधील.

कॅम्पियनचे बोल कधीही पृष्ठावर उथळ वाटत नाहीत. हे हिवाळ्यातील सांत्वन विशिष्ट कृपेने आणि अचूकतेने गाते, काही मनोरंजक मिश्रित भावना तणाव वाढवतात. कवी हा वातावरणाचा संवेदना करणारा आहे, पण तो इतकेच नाही: तो स्वतःशीच वाद घालतो आणि वादाचा विचार करतो. “प्रेम/काढून टाका” आणि “जॉय/टॉयज” सारख्या जुन्या आवडीच्या गोष्टींमध्येही, बारकावे ताजेतवाने करणारा संदर्भ शोधून, स्टॉक राइम्सचा वापर बिनदिक्कतपणे आणि हुशारीने केला जातो. कमी परिचित यमक ते प्रवचन छान “विस्तार” करतात.

आयंबिक ट्रायमीटर ही कवितेची प्रबळ लय आहे, जी थीमसाठी योग्य हलकी परंतु दृढ “चरण” अनुमती देते. पण प्रत्येक श्लोकात उपांत्य ओळ अधिक जागा दावा करते. मला असे वाटते की आयम्बिक पेंटामीटरकडे या बदलाचा परिणाम कदाचित कवितेच्या सुरूवातीस स्पष्ट केला आहे: “आता हिवाळ्याच्या रात्री वाढतात / त्यांच्या तासांची संख्या …” कॅम्पियन त्या लांब रात्री आणि मनोरंजनाच्या अंतहीन शक्यतांचे मोजमाप करण्यासाठी “संख्या” च्या भत्तेचा विस्तार करतो.

काळोख, वादळ, उदासीनता हे घरगुती सुखांच्या सततच्या झगमगाटात फरक निर्माण करतात. कंपनी – कॅम्पियनला स्पष्टपणे परिचित – ती राहत असलेल्या “हवादार टॉवर्स” मध्ये सुरक्षित आहे: कॅम्पियनने त्याच्या गाण्यांना “आयरेस” असे संबोधले आहे, त्यामुळे आम्ही त्याच्या निवडीमध्ये “हवादार” असे काहीसे कमी केलेले हिवाळी विशेषण निवडताना एक अस्पष्ट प्रतिध्वनी ऐकू शकतो. घरामध्ये, निःसंशयपणे, कवीने “सुसंगत शब्द” आणि “सुसंवाद दैवी” द्वारे रचलेले प्रसारण घरगुती मनोरंजनात महत्त्वाचे आहे आणि कदाचित वादळाचा आक्रोश अस्पष्ट करण्यात मदत करेल.

दोन्ही श्लोक तीन चतुर्भुज संकुचित करतात, ABAB ला यमकबद्ध करतात. या बदलामुळे तीन-बीट रेषेला रूपकात्मक आकृतीच्या कामासाठी थोडी अतिरिक्त जागा मिळू देते, जसे की पहिल्या श्लोकाच्या शेवटी, हिवाळ्यातून एक प्रकारचा सरोगेट उन्हाळा बाहेर येतो, “पिवळे, मेणाचे दिवे” जवळजवळ मधमाशांमध्ये बदलतात कारण ते “मध प्रेमाची वाट पाहत असतात”. मेणबत्तीचा प्रकाश नक्कीच सौंदर्याची प्रशंसा करण्यास मदत करू शकतो. वाचकांना वाटेल की एक प्रेमकविता येथे कॅम्पियनच्या कलात्मक संवेदना हायजॅक करण्याचा प्रयत्न करीत आहे.

हिवाळ्यातील संध्याकाळच्या फॅब्रिकसाठी प्रेमींचे प्रवचन निर्विवादपणे आवश्यक आहे. दुस-या श्लोकाच्या सुरुवातीच्या ओळींमध्ये “वितरण/सह” चा वेगळा अर्थ लक्षात घ्या, नकारात्मक अनुमानापेक्षा सकारात्मक असा की हा हंगाम लांबलचक चर्चा, भांडण आणि अर्थातच लैंगिक नकाराच्या अंतहीन आकर्षक नाटकासाठी अनुकूल आहे. (“बऱ्याच बोलण्यात काही बचाव असतो / सौंदर्याला कोणताही पश्चाताप नसला तरी.”)

वाचन, नृत्य, कोडे सांगण्यासाठी, कॅम्पियन ड्रायली एक चेतावणी देतो की “सर्व काही चांगले होत नाही”. काही कलाकार चांगले आहेत – परंतु फक्त काही. त्याची कला प्रकट केल्याप्रमाणे, कॅम्पियन एक परिपूर्णतावादी आहे. आणि म्हणून वेळ घालवण्यासाठी उपयुक्त असले तरी, “प्रेम आणि त्याचे सर्व सुख केवळ खेळणी आहेत” हा प्रवेश आश्चर्यकारक किंवा अनर्जित निष्कर्ष वाटत नाही. कविता सुंदरपणे चालत असताना आणि तिच्या बांधणीसाठी कठोर परिश्रम आवश्यक असल्यासारखे कधीच वाटत नाही, कॅम्पियन दाखवते की हिवाळ्याच्या लांब रात्री आनंदाने व्यापून ठेवल्याने संसाधने वाढू शकतात. श्लोक दोन मध्ये, “कंठवणाऱ्या रात्री” सतत दारात असतात.

कॅम्पियनची त्याच्या यमक कौशल्याबद्दल प्रशंसा करताना, हे लक्षात ठेवण्यासारखे आहे की त्याने आपल्या ग्रंथाची सुरुवात कुख्यातपणे केली, ऑब्झर्व्हेशन्स इन द आर्ट ऑफ इंग्लिश पोसी, ज्यामध्ये “कलेशिवाय” असलेल्या “कानाला आनंद देणाऱ्या” यमकांवर स्पष्ट टीका केली जाते आणि “पो ची सुविधा आणि लोकप्रियता यामुळे अनेक उन्हाळ्यात निर्माण होतात” असा शोक व्यक्त केला. समीक्षकांमध्ये अजूनही काही अनिश्चितता दिसते आहे की कॅम्पियनला फक्त खराब हाताळलेली यमक आवडत नाही किंवा ती पूर्णपणे नापसंत आहे.

मला शंका आहे की त्याला त्याचा सराव करण्यात आनंद वाटला, परंतु सिद्धांतानुसार, कवितेला व्यापक बौद्धिक वाव मिळावा यासाठी तो महत्त्वाकांक्षी होता. याव्यतिरिक्त असे दिसते की तो यमकांच्या अपयशांऐवजी स्कॅनेशनमधील इंग्रजी अशुद्धतेवर टीका करत आहे. तो अक्षरशः ताणतणावाचा बारकाईने तपास करतो आणि विविध प्रोसोडिक संज्ञांचे असंख्य चित्रे तयार करतो ( iambद ट्रोचीआणि असेच). त्याच्या स्वत:च्या नॉन-रिमिंग कामाची उत्कृष्ट उदाहरणे निरीक्षणांमधून विणलेली आहेत.

त्यापैकी एक, सुंदर गीत गुलाब-गाल असलेली लॉराकॅननमध्ये प्रवेश केला आहे, परंतु कॅम्पियनच्या अलिप्त श्लोकांकडे बरेचदा दुर्लक्ष केले जाते. मी “लॉरा” ची आणखी एक कविता निवडली आहे, जी कमी प्रसिद्ध आहे, परंतु खूप उद्धृत आहे. यमक नक्कीच वेग आणि मानसिक पाऊलखुणा, नैतिक वळण आणि वळण, ट्रोकेक डायमीटर्सच्या या स्वत: ची थट्टा करणारी धावपळ खराब करेल:

अनुसरण करा, अनुसरण करा,
तरी दुष्टपणाने ।
वावटळीसारखे सशस्त्र
आता ती तुला उडवते;
काळ जिंकू शकतो
प्रेमाचा निर्दयीपणा;
प्रेम बदलू शकते
काळाचा अपमान:
मरेपर्यंत मूर्च्छा नाही
मग, पण अनुसरण करा.
मी ते पकडू शकलो
चपळ गद्दार
निंदनीय लॉरा,
स्विफ्ट-फूट लॉरा,
मग लवकरच मी
सूड घ्या.
बदला म्हणजे काय?
अगदी नम्रपणे
तेव्हा साष्टांग दंडवत
दयेची याचना करा.

कॅम्पियन्स ऑब्झर्व्हेशन्स इन द आर्ट ऑफ इंग्लिश पोसी वाचता येतील येथे आणि नाऊ विंटर नाईट्स एन्लार्जच्या त्याच्या संगीतमय सेटिंगचा आनंद लुटला येथे.