आम्ही काय वाचत आहोत: ॲलन हॉलिंगहर्स्ट, सामंथा हार्वे आणि गार्डियन वाचकांनी डिसेंबरमध्ये आवडलेल्या पुस्तकांवर | पुस्तके

Tomasz, पालक वाचक

जेव्हापासून माझ्या वडिलांनी मला युनिकॉर्नची एक प्रत दिली, ज्याचे माझ्या मातृभाषेत सुंदर भाषांतर झाले आहे, तेव्हापासून मी आयरिस मर्डोकचा उत्कट प्रशंसक आहे. मी तिच्या सर्व कादंबऱ्या, नाटके, कविता मोठ्या उत्साहाने वाचत गेलो. ख्रिसमसच्या आधी, मी तिच्या अंतिम कादंबरीकडे परत आलो, ग्रीन नाइटते फार थोडे लक्षात आहे. तरीही पहिल्या पानापासूनच, मला तिचे काम नेहमीच इतके मनापासून का आवडते याची आठवण झाली: गद्य समृद्ध, अचूक, शिस्तबद्ध आणि बारकाईने तपशीलवार आहे; अनेक वर्ण इतके स्पष्टपणे प्रस्तुत केले आहेत की एकही द्विमितीय दिसत नाही; प्रत्येक वास्तविकतेचा अनुभव घेतो आणि अशा प्रकारे प्रक्रिया करतो जे वेगळे आणि निःसंशयपणे वैयक्तिक वाटते; आणि घटनांची गती उत्तम प्रकारे न्यायची वाटते. जरी कादंबरी चांगुलपणा आणि प्रेमाच्या तात्विक प्रतिबिंबांनी थ्रेड केलेली असली तरी, ती कधीही परिश्रम किंवा कृत्रिमरित्या लादलेली वाटत नाही. उलट, ते कादंबरीच्या दाट आणि गुंतागुंतीच्या टेपेस्ट्रीचा एक अविभाज्य भाग म्हणून नैसर्गिकरित्या उदयास येतात.

ॲलन हॉलिंगहर्स्ट, लेखक

मी दोन कवी वाचण्यात एक महिना घालवला आहे ज्यांचे कार्य 50 वर्षांहून अधिक काळ माझ्या जीवनाचा भाग आहे. जॉन फुलरचा मार्स्टन मेडोज इयान मॅकइवानच्या नवीन कादंबरी व्हॉट वुई कॅन नोला प्रेरणा देणाऱ्या सॉनेट्सच्या शुद्ध कोरोनासह उघडते, परंतु हे केवळ वृद्धावस्थेच्या बदलत्या परिप्रेक्ष्यांमधून आश्चर्यकारक बुद्धी, चपळता आणि खोल भावना असलेल्या संग्रहाचा अंदाज देतात (फुलर 89 आहे). माझ्या मते, त्याच्या सर्व पुस्तकांमध्ये सर्वात हलका आणि चमकदार. सीमस हेनीच्या कवितारोझी लावन, बर्नार्ड ओ’डोनोघ्यू आणि मॅथ्यू हॉलिस यांनी उत्कृष्टपणे संपादित केलेल्या, आश्चर्यकारक गोष्टी देखील आहेत: ज्या कविता पूर्वी संग्रहित नव्हत्या, काही याआधी कधीही न पाहिलेल्या होत्या आणि त्यापैकी बहुतेक त्यांच्या काळातील साहित्यिक खुणांच्या बाजूला उभे राहण्यास योग्य आहेत. या नवीन गोष्टी शोधणे जितके जादुई आहे तितकेच इतर अगणित कविता पुन्हा वाचणे जितके मनापासून ओळखले जाते.

ऍलन हॉलिंगहर्स्टचे आमचे संध्याकाळ पॅन मॅकमिलन यांनी प्रकाशित केले आहे. गार्डियनला पाठिंबा देण्यासाठी, तुमची प्रत येथे मागवा guardianbookshop.com. वितरण शुल्क लागू होऊ शकते.

केली, संरक्षक वाचक

मी वाचले यासारख्या छोट्या गोष्टी माझ्या सौना बुक क्लबसह क्लेअर कीगन यांनी (होय हा सॉनामधील बुक क्लब आहे – नाही, आम्ही सॉनामध्ये वाचत नाही). 2023 मध्ये मी हे शीर्षक पहिल्यांदा वाचले तेव्हा मला खूप आवडले होते, परंतु यावेळी मी कथेत खोलवर गेलो, कदाचित वर्षाच्या वेळेमुळे: ही कथा 1980 च्या दशकात डब्लिनमधील ख्रिसमसच्या वेळी स्थानिक कॉन्व्हेंटच्या भयानक आणि अस्वस्थ पार्श्वभूमीसह सेट केली गेली आहे. मला वाटते की हे देखील एक मज्जातंतूला स्पर्श करते कारण नायक बिल फरलाँग ज्या मुलीला मदत करण्याचा प्रयत्न करत आहे तितक्याच वयाची मुलगी आहे. बिल हा प्रत्येकजण जाणून घेण्यास पात्र आहे, जो मागे वळून पाहणार नाही – तो वाचकांना त्यांच्या नैतिकतेवर प्रश्नचिन्ह निर्माण करतो आणि त्यांच्या अंतःकरणात आशेने भरतो. कीगनचे लिखाण इतके नाजूक आहे की ती एका वाक्यात किती सांगू शकते हे मला आश्चर्यचकित करते. बुक क्लबने पुस्तकाचा आनंद लुटला आणि आम्ही त्याला 10/10 दिला.

समंथा हार्वे, लेखिका

मी वाचले निवड नील मुखर्जी यांनी काही महिन्यांपूर्वी लिहिले होते आणि ते अजूनही माझ्यात प्रतिध्वनीत आहे. ही तीन कथांची कादंबरी आहे – किंवा कदाचित एक, ज्यामध्ये इतर दोन अंतर्भूत आहेत, जेणेकरून आम्हाला नैतिक अनिश्चिततेच्या चक्रव्यूहात बोलावले जाईल आणि सहज सुटका मिळणार नाही. हे अप्रतिम लेखन, मोहक आणि धक्कादायक आहे.

मी जवळपास अर्धवट आहे सुटे खोली द्वारे हेलन गार्नरजे मी वाचलेले तिचे पहिले पुस्तक आहे. तिने बटर हँगओव्हर असलेल्या कुकाबुऱ्याचे वर्णन केले आहे, त्यानंतर काही झटपट फटके मारून मुलाचे तेज आणि मृत्यूची भुरळ दिसते. मी पाहतो की लोक तिच्याबद्दल का मिरवतात, आता मी देखील करेन.

आयरिस मर्डोकचे नुकतेच प्रकाशित झाले आहे पोटमाळा पासून कविता तिचे आयुष्य वाढवा; ते बऱ्याचदा विशिष्ट इतरांसाठी लिहिलेले असतात, आणि मला जवळजवळ वाईट वाटले – व्ह्यूरिस्टिक – ते वाचून. पण स्पष्टपणे मी केले त्यांना वाचा, त्यांच्या निर्मळ आत्म्याने, त्यांच्या स्पष्टवक्तेपणाने आणि काळजीने मंत्रमुग्ध झाले आणि उत्थान झाले. शेवटची कविता, मॅकॉ इन द स्नो, प्रकाशाचा बोल्ट आहे. त्यामुळे मला ट्रेनमध्ये रडू आले.

समंथा हार्वेची ऑर्बिटल विंटेजने प्रकाशित केली आहे. गार्डियनला पाठिंबा देण्यासाठी, तुमची प्रत येथे ऑर्डर करा guardianbookshop.com. वितरण शुल्क लागू होऊ शकते.

स्टुअर्ट, पालक वाचक

मी बहुतेक डिसेंबर वाचनात घालवला आहे बर्फ उर्सुला फिलिप्स यांनी अनुवादित केलेल्या जेसेक दुकाज यांनी. 1924 मध्ये रचलेल्या परकीय आक्रमणाबद्दल आणि रशियाच्या पर्यायी इतिहासाबद्दलची ही एक उल्लेखनीय कादंबरी आहे. नायक बेनेडिक्ट गीरोस्लाव्स्कीला त्याच्या वडिलांचा शोध घेण्यासाठी गोठलेल्या सायबेरियाला पाठवले जाते जे आक्रमणकारी ग्लेसेन एलियन्सच्या विरोधात आहेत असे मानले जाते जे हळूहळू संपूर्ण युरोप गोठवत आहेत. जवळजवळ 1,200 पृष्ठांची एक अविश्वसनीय कादंबरी. जगाची उभारणी आणि चारित्र्य विकासाची खोली खरोखरच काही और आहे.

कादंबरीचा मोठा भाग ट्रान्स-सायबेरियन एक्स्प्रेसमध्ये घडतो, जो केवळ कथा आणि पात्रांच्या विकासात भर घालतो. हे खूप वाचनीय आहे – पार्श्वभूमीत टीव्ही चालू असताना प्रयत्न करण्यासाठी नाही, परंतु निश्चितपणे शांतपणे बसण्यासाठी आणि स्वतःला मग्न करण्यासाठी.